Frans Duijts laat in zijn nieuwe biografie weinig heel van Rachel Hazes. De zanger beschrijft hoe hij jarenlang door de weduwe van André Hazes werd tegengewerkt en naar eigen zeggen geen enkele ruimte kreeg binnen de muzikale nalatenschap van de volkszanger. Zijn oordeel over Rachel is inmiddels messcherp: “Als ze morgen omvalt, vind ik het ook prima.”
Rachel Hazes waakte al decennialang streng over de liedjes en het muzikale erfgoed van André Hazes. Artiesten die iets met zijn repertoire wilden doen, kregen vroeg of laat met haar te maken. Voor Frans Duijts bleef de deur echter jarenlang dicht. In zijn biografie kijkt hij terug op de ruzie die volgens hem nooit volwassen is uitgesproken en rekent hij zonder omwegen af met de vrouw die hem structureel buiten beeld zou hebben gehouden.
De kiem van het conflict ligt bij Frans’ vroegere Hazes-imitatie. Nog voordat hij zelf bekend werd, trad hij verkleed als André op en verdiende hij daar geld mee. Toen André Hazes in 2004 overleed, besloot Frans daar onmiddellijk mee te stoppen. Hij wilde naar eigen zeggen geen voordeel halen uit het succes van iemand die niet meer leefde. “Ik heb na zijn overlijden meteen gezegd dat ik geen profijt wilde behalen uit het succes van iemand die er niet meer was.”
Voor Rachel was die beslissing blijkbaar niet genoeg. Zij verweet Frans alsnog lijkenpikkerij. De spanning kwam in januari 2010 openlijk naar buiten. Frans had op de Horecava een prijs gewonnen en kwam Rachel daar tegen. Het gesprek verliep vriendelijk en niets leek erop te wijzen dat er een grote confrontatie boven de markt hing. Frans ging naar huis met de indruk dat alles normaal was verlopen.
Tot hij later RTL Boulevard aanzette. Daar zag hij Rachel voor de camera uithalen naar zijn optreden en zijn verleden als imitator. “Ik vind het heel makkelijk als iemand zegt ‘Ik doe een Hazes-act’ of ‘Ik ben een look-a-like.’ Dan denk ik: doe ook eens wat zelf.” De woorden kwamen hard aan, juist omdat Frans haar diezelfde avond nog vriendelijk had gesproken en geen openlijke ruzie had verwacht.
Ook Roxeanne Hazes mengde zich in de discussie. “Ik vind het stom dat mensen mijn vader na moeten doen om zelf bekend te worden. Frans heeft een goede stem, maar ik vind het jammer dat hij via zijn idool binnen moet komen.” Voor Frans voelde het alsof hij op televisie werd afgeschreven door mensen met wie hij kort daarvoor nog gewoon contact had gehad. Dat contrast is hem duidelijk bijgebleven.
Zijn toenmalige manager Niel van Hoff probeerde daarna de situatie te kalmeren. Van Hoff was goed bevriend met de familie Hazes en nam contact op met Rachel om de kwestie uit te praten. Dat gesprek kwam er niet. Rachel nam volgens Frans niet meer op en liet zelfs weten dat ze definitief met hem klaar was. Haar boodschap zou zijn geweest: “Ik wens Frans Duijts nooit meer te spreken.”
Daar bleef het vervolgens bij. Frans probeerde nog te bellen en berichten te sturen, maar een normaal gesprek kwam niet meer tot stand. “Sindsdien is mijn band met Rachel ronduit nul.” Waarom Rachel zo’n sterke afkeer van hem had, blijft voor Frans een raadsel. In zijn ogen was hij juist gestopt met de imitatie uit respect voor André Hazes en diens nabestaanden.
De ruzie had volgens Frans bovendien duidelijke zakelijke gevolgen. Hij stelt dat Rachel hem jarenlang buiten Holland Zingt Hazes hield, het jaarlijkse concert waarbij de nummers van André Hazes voor volle zalen worden gezongen. “Door de nijd van Rachel ben ik jarenlang nooit gevraagd voor Holland Zingt Hazes.” Voor hem was het pijnlijk dat zijn band met het repertoire kennelijk zwaarder woog dan zijn eigen carrière en stem.
In maart vorig jaar verdween Rachel uit de organisatie van Holland Zingt Hazes. Daarna veranderde er volgens Frans plotseling iets. Zodra zij niet langer bij de organisatie betrokken was en niets meer over de uitnodigingen te zeggen had, werd hij benaderd. “Toen Rachel niet langer bij de organisatie betrokken was en ze er niets meer over te zeggen had, werd ik in 2026 voor het eerst benaderd om in 2027 mee te doen.”
Twintig jaar lang kreeg Frans naar eigen zeggen geen plek aan de Hazes-tafel. Op het moment dat Rachel haar invloed kwijtraakte, bleek de deur ineens wel open te kunnen. Toch kon hij de uitnodiging vanwege zijn agenda niet aannemen. De timing maakte voor hem echter veel duidelijk: het probleem leek niet zijn stem, zijn optredens of zijn band met André te zijn geweest, maar vooral de persoon die jarenlang over de toegang besliste.
Van een verzoening lijkt ondertussen geen sprake meer. Frans schrijft in zijn biografie dat hij geen behoefte heeft om de strijdbijl opnieuw op te graven. Over Rachel zegt hij: “Als Rachel morgen stinkend rijk wordt, gun ik haar dat van harte. Als ze morgen omvalt, vind ik het ook prima.” Het is een uitspraak die niets aan verbeelding overlaat en laat zien hoe diep de oude kwestie nog altijd zit.
Toch wil Frans niet langer blijven vechten tegen haar oordeel. “Ik heb mijn eigen leven en zij heeft haar eigen leven. Ze moet vooral lekker vinden wat ze van me vindt, ik ga daar niet meer tegen vechten.” Daarmee lijkt hij de deur naar een gesprek zelf ook niet meer open te willen duwen.
Eén punt blijft hem wel dwarszitten: Rachel heeft volgens hem nooit geprobeerd om het conflict als volwassenen uit te praten. “Die dialoog is er nooit geweest; dat zegt voor mij ook iets. Maar goed, heel Nederland heeft inmiddels zelf ook wel een beeld van hoe Rachel is. Daar hoef ik volgens mij verder niet veel meer aan toe te voegen.”
